تنهایی پرهیاهو
بهومیل هرابال
ترجمهی پرویز دوایی
انتشارات کتاب روشن
۱۰۵ صفحه، ۱۹۰۰ تومان
چاپ ششم، پاییز ۸۷
۹ از ۱۰
هانتا (راوی) کتابها رو قبل از پرس کردن از بهترین صفحه باز میکنه، به هر طبله کتاب با یه کتاب خاص شخصیت میده و بالای تختش توی خونه نزدیک نیم تن کتابه که هر شب کابوس ریخته شدنشون رویسرش راحتش نمیذاره و قصد داره بعد از بازنشسته شدن پرسی که باهاش کار میکنه رو بخره و برای خودش کتاب پرس کنه و عدلهای کتاب رو نمایش بده.
«سی و پنج سال است که در کار کاغذ باطله هستم و این قصهی عاشقانهی من است. سی و پنج سال است که دارم کتاب و کاغذ باطله خمیر میکنم و خود را چنان با کلمات عجین کردهام که دیگر به هیئت دانشنامههایی درآمدهام که طی این سالها سه تنی از آنها را خمیر کردهام.»
کتاب اینجوری شروع میشه و توی همین چند خط اول راوی خودش رو معرفی میکنه. مردی که سی و پنج ساله کتاب و کاغذ باطله خمیر میکنه، به کتابها و کلمات عشق میورزه. «سی و پنج سال است که...» یه جورایی ترجیع بند کتابه و زیاد تکرار میشه. کل کتاب روایت راوی از خودش و رابطهی عجیبش با کارشه. رابطهای سی و پنج ساله که به دلیل شرایط روز داره از دست میره. توی همین روایت و گاهی پرحرفیها راوی کنار زندگی خودش یه دورهی زمانی خاص و شاید بشه گفت یه دورهاز زندگی نویسنده هم برامون ساخته میشه (یکی از کتابهای نویسنده بعد از چاپ خمیر شده).
بهجز شخصیت راوی بقیهی شخصیتها مثل دخترهای کولی، دایی هانتا و بقیه هم با وجود حضور کمشون خیلی خوب ساختهشدن. نمیشه دایی هانتا و صحنههایی که توی باغش میگذره رو به این راحتی فراموش کرد.
در مورد تنهایی پرهیاهو زیاد میشه حرف زد ولی میمونه برای بعد از خوندن کتاب. پس فعلاً برید بخونیدش.
دربارهی این کتاب:
+ کتابخوانه
+ کتابهای عامهپسند
برچسب: بهومیل هرابال، پرویز دوایی