دریا

جان بَنویل
ترجمه‌ی اسدالله امرایی
نشر افق
۲۱۲ صفحه، ۲۶۰۰ تومان
چاپ اول، ۱۳۸۶
۸ از ۱۰

احتمالا دلایل کافی برای خوندن رمان «دریا» ندارید. نه نویسنده‌ش معروفه، نه اون‌قدر سروصدا کرده. من هم چون جایزه‌ی بوکر ۲۰۰۵ رو برده و آرین‌ِ پروژکتور گفته‌ بود خیلی خوبه، خوندمش.

داستان مردیه که بعد از مرگ هم‌سرش، به محل زندگی کودکیش برمی‌گرده و خاطراتش رو تعریف می‌کنه. خاطرات در هم ریخته در مورد خانواده‌ای با یه پسر لال و یه دختر شیطون. مادری که مَرد تو ده سالگی عاشقش شده. خاطرات درباره‌ی رابطه‌ی مرد با دختر خانواده و روابط پنهانی تو اون خانواده و چیزای دیگه‌ست...

«عجیب نیست که این‌ها بار ِ خاطره می‌شود، همین نکته‌های ظریف به‌ظاهر بی‌ارزش؟» می‌خوام بگم ماجراهای رمان اغلب همین‌ چیزهاست. همین نکته‌های ظریف به‌ظاهر بی‌ارزش که در آخر می‌فهمیم به طرز خارق‌العاده‌ای باارزشند، رمان رو می‌سازند. از این نظر مَنو یاد «ایشی‌گورو» انداخت.

به قولِ پشت جلد کتاب «رمان دریا آمیزه‌ای از خاطره و عشق است.» لحن راوی هم یه‌جورایی همینه. یعنی از همه‌ی خاطرات دوران کودکی‌ش و چند سال پیشش فاصله گرفته و حالا داره با لحن اندوه‌باری روایتشون می‌کنه. روایت پراکنده و تیکه‌تیکه که به‌خاطر درگیری راوی با گذشته و زندگی الآنشه.

موقع خوندن کتاب همه‌ش این تصویر تو ذهنم بود. دریای آبی که با خط نامرئی از آسمونِ آبی‌کم‌رنگی جدا شده. دورترهای دریا موج‌های کوچیکی دیده می‌شه و نزدیک ساحل موج‌ها کمی کف‌آلودند. موج‌های آرومی می‌آن رو موج‌های آروم دیگه... این تصویر شاید نوع روایت هم باشه. خُرده‌روایت‌هایی که مثل موج‌هایی تو دوردست می‌آن و به دریا می‌پیوندن.

در کل خوبه. بخونید. ترجمه هم خوبه. فقط گاهی کلمات عجیب‌غریب به‌کار می‌برد که خیلی مهم نیست. مهم اینه که لحن در اومده. 

درباره‌ی این کتاب:
+ امیرحسین خورشیدفر [قبل از خوندن کتاب نخونید.]
+ جن و پری

گلوله- مجموعه داستان‌های مينيمال

ترجمه‌ی اسدالله امرايی
نشر مشكی
۳۲ صفحه [جیبی]، ۶۰۰ تومان
چاپ دوم، ۱۳۸۶

۸ از ۱۰

اگر يك وقتی خوابتان نبرد، يا جايی منتظر كسی بوديد كه شما را كاشته، يا توی تاكسي نشسته‌ايد و هنوز پر نشده، بهترين كار خواندن اين كتاب است. يك مجموعه‌ی كوچك و جمع و جور از ۱۷ داستان مينيمال، كه خواندن هر كدام بيشتر از ۱ دقيقه طول نمی‌كشد. براي اين كه تلقی خوبی از مينيمال پيدا كنيد هم، اين كتاب اكيدا توصيه می‌شود. داستان‌ها احتمالا به انتخاب مترجم، يعنی اسدالله امرايی انتخاب شده‌اند. همگی قصه دارند و حتی بعضا پايانی غافلگير كننده! من تقريبا همه‌ی داستان ها را دوست داشتم. مثلا اين يا اين. اين داستانك‌ها به يك عكس می‌مانند، يا نوری كه لحظه‌ای بر يك زندگی بتابد و ما فقط يك صحنه از آن را ببينيم.