تاریخ هنر

ارنست گامبریج
ترجمه‌ی علی رامین
نشر نی
۶۷۴ صفحه، ۱۵۰۰۰ تومان
چاپ پنجم، ۱۳۸۷
۹ از ۱۰

اول از همه بگویم که این کتاب اصلاً شبیه کتاب‌های تاریخ هنر دیگر نیست. با زبانی ساده و شیرین، تاریخ هنر را از همان ابتدا -یعنی از زمانی که آثار هنری‌اش کشف شده- تا حالا نقل می‌کند. اما البته فقط به تاریخ گفتن اکتفا نمی‌کند و گه‌گاهی گریزی هم به نقد می‌زند. البته در مورد هنر مدرن زیاد بحث نمی‌کند و فقط جریان‌های اصلی را اسم می‌برد، چون چاپ اول کتاب مربوط به سال ۱۹۵۰ بوده و در آن زمان هنوز سرنوشت جنبش مدرن و پس از آن یعنی پست‌مدرنیسم زیاد روشن نبود. در مؤخره‌ای که نویسنده حدود 30 تا 40 سال بعد به کتاب اضافه کرده به جریان‌های پست‌مدرن هم اشاره شده و نقدی مختصر بر جریان مدرنیسم و هنر مدرن هم نوشته شده است.

برای کسانی که خیال می‌کنند می‌توانند هنر را - و به خصوص هنرهای تجسمی - را تنها با مطالعه‌ی هنر مدرن بشناسند تجربه‌ی خودم را بگویم که اصلاً این طور نیست. مثلاً آدم تا هنر یونان را نشناسد نمی‌تواند ریشه‌های رنسانس را پیدا کند و بدون شناخت هنر مصر و آفریقا و قبایل بدوی، هنر دوران مدرن پا در هوا می‌ماند. از آن مهم‌تر جنبش‌های پست‌مدرنیستی هستند که در واقع فلاش‌بکی به گذشته‌اند و ایده‌‌های اصلی خود را از هنر کلاسیک می‌گیرند.

این کتاب را بیشتر از همه به آدم‌های علاقه‌مند به هنر توصیه می‌کنم که هنوز به خواندن متن‌های سنگین دانشگاهی عادت نکرده‌اند. نثر این کتاب آن‌قدر ساده است که آدم خیال می‌کند پای قصه‌گویی مادربزرگ نشسته است. هر چند کتاب خیلی خلاصه است، اما برای آشنایی کلی با هنرهای تجسمی و ریشه‌های جنبش‌های اصلی آن به شدت به درد می خورد. بعد از این کتاب آدم می‌تواند مطالعه‌ی موردی کند و در مورد هر جریان و هر هنرمند، تخصصی بخواند.

دیگر این که بعد از این کتاب، «هنر مدرن» نوربرت لینتن را بخوانید. اتفاقاً من اول آمدم آن یکی را بخوانم که دیدم در شروع کار ارجاع به این کتاب داده شده. برای همین تصمیم گرفتم اول «تاریخ هنر» را بخوانم و از این کارم خیلی خوشحالم!

خواندن این کتاب ممکن است کمی وقت بگیرد ولی اتفاقاً مزه‌مزه کردنش خوب است. آدم وقت می‌کند برود کارهای دیگر ِ هنرمندانی که در کتاب به اسمشان اشاره شده ببیند و بیشتر بشناسدشان.

برچسب: هنر، علی رامین

گربه

فیلیپ گِلوک
ترجمه‌ی تینوش نظم‌جو
نشر نی
۶۱ صفحه[مصور، رنگی]، ۳۶۰۰ تومان
چاپ اول، ۱۳۸۷
۹ از ۱۰

«گربه» شخصیت کمیک‌استریپ‌های آقای گلوکه. بلژیکیه، احمق و درعین‌حال باهوشه، و این تناقض از نگاه خاصش به دنیای ما ناشی می‌شه. و به قول خودش: «گاهی وقت‌ها، چنان حرف‌های هوش‌مندانه‌ای می‌زنم، که خود هم نمی‌فهمم‌مشون»

در ضمن گربه بسیار چاقه -خودش می‌گه: «فقط برای این‌که این‌جوری کشیدنش»- و بلاهت از قیافه‌ش می‌ریزه. کت‌وشلوار می‌پوشه و کراوات می‌زنه. به جوک‌های بی‌مزه علاقه داره و سعی می‌کنه اون‌ها رو برای بقیه تعریف کنه. معمولاً تو کمیک‌استریپ‌هاش تنهاست. همون‌طور که می‌بینید همیشه کاملاً روبه‌روی ما -قرار می‌گیره و حرف‌های بامزه می‌زنه. از میمیکِ صورتش می‌شه فهمید که حرف‌هاش برای ما خنده‌داره ولی برای خودش کاملاً جدیه. و پیش می‌آد که حرف‌هایی رو بزنه که به‌ظاهر طنز می‌آن ولی دارن یه فاجعه رو بیان می‌کنن.

سابقه‌ی گربه تو ایران برمی‌گرده به مجله‌ی «طنز و کاریکاتور» که جواد علی‌زاده سردبیرشه. اون‌جا هر شماره چندتا از کمیک‌استریپ‌های گربه رو چاپ می‌کرد. [هنوزم چاپ می‌کنه؟] به ‌هر حال؛ درست که کتاب کمیک‌استریپه و خیلی سریع خونده می‌شه. ولی خونده‌شدنِ بعضی کتاب‌ها به معنی تموم‌شدنشون نیست. واسه همینه که توصیه می‌کنم «گربه» رو بخرید. با تشکر.

برچسب: تینوش نظم‌جو

مجموعه‌ی موزه‌ی هنر متروپوليتن

نویسنده: ريچارد مولبرگر
مترجم: مژگان رضانيا
نشر نی
۴۸ صفحه، ۲۰۰۰ تومان
چاپ اول، ۱۳۸۵
۹ از ۱۰

اين كتاب يكی از كتابهای مجموعه‌ی موزه‌ی هنر متروپوليتن است. اين مجموعه در هفت كتاب در قطع خشتی منتشر شده است. هر كتاب به آثار يكی از اين هفت نقاش بزرگ يعنی رامبرانت، پيكاسو، بروگل، گويا، داوينچی، ون گوگ و مونه می‌پردازد. زبان كتاب ساده و روان است. با مختصری از زندگينامه‌ی هر هنرمند شروع می‌شود و با بررسی 12 شاهكار از آثار او، به ترتيب زمانی، همزمان شرح حال نقاش پيش می‌رود. اتفاقات مهم زندگي هر نقاش، اساتيد آنها و كساني كه ازشان تآثير گرفته‌اند ذكر شده است. در مورد نقاشهاي مدرن تر مثل پيكاسو و مونه، راجع به سبك نقاشي و ابداعات آنها هم توضيح داده شده است. خواندن هر كتاب، كليتي از نوع نگاه نقاش به هنر، سبك نقاشي او و ويژگيهاي كلي آثارش به دست خواننده مي دهد. نقاشی‌ها همه رنگی و در ابعاد بزرگ چاپ شده‌اند. برای آدم‌های مبتدی مثل خودم كه تازه شروع كرده‌اند به خواندن تاريخ هنر و به خصوص نقاشی اكيدا اين كتاب‌ها را توصيه می‌كنم! ترجمه هم نسبتا روان است، البته در مورد اسم كتاب‌ها من واقعا زبان اصلی را بيشتر می‌پسندم. خودتان قضاوت كنيد. اسم اصلی كتاب اين است:

What makes a Picasso a Picasso?

 

-----------------------------------------------------------------------------------
حضور خودم رو در اين وبلاگ به جميع هنردوستان تبريك می‌گم :دی