سوء ظن
نویسنده: فردریش دورنماتمترجم: س. محمود حسینی زاد
انتشارات ماهی
چاپ دوم، ۱۳۸۷۱۶۷ صفحه، ۱۴۰۰ تومان
۹ از ۱۰
من همهی سالهای راهنماییم رو با هرکول پوارو گذروندم و هیچ وقت هم هیچ حس بدی به رمانهای پلیسی نداشتم ولی فکر میکنم این کتاب میتونه اونایی رو هم که میونهی خوبی با داستان های پلیسی ندارن راضی کنه. البته خیلیها کتاب رو به خاطر بار فلسفیای که داره اصلا پلیسی نمیدونن.
قهرمان کتاب برعکس قهرمانهای معمول بازرس برلاخ پیر و مریضه که سرطان داره و حدودا قراره یه سال دیگه بمیره. وقتی تو بیمارستان بستریه با دیدن یه عکس و شنیدن حرفهای دکترش که دوستش هم هست دچار یه سوءظن میشه و دنبال این حدسش راه میافته. کل داستان توی دو تا اتاق بیمارستان میگذره و برلاخ پیر تقریبا از جاش تکون نمیخوره. ولی با این وجود کتاب هیجان و کشش لازم برای زمین گذاشته نشدن رو داره. و دیالوگ یا در واقع مونولوگهای چند صفحهای هم ریتمش رو کند نمیکنه یا حوصله رو سر نمیبره.
به نظرم کم تحرکی و تقریبا ساکن بودن فضای داستان جون میده برای تئاتر. نمیدونم چیزی از روش ساخته شده یا نه. آخر کتاب که یه گزیده از اقتباسهایی که از کارهای دورنمات شده نام برده، از این اسمی نبرده بود.
دورنمات این کتاب و «قاضی و جلادش» رو به خاطر نیاز مالی نوشته و اول به صورت پاورقی چاپشون کرده ولی بعداً پلیسی نویسی رو ادامه داده.
قطع جیبی و طرح جلد جالب(کار حسین سجادی) و نارنجی مخصوص نشر ماهی هم که حرف نداره. کلا ماهی بدجوری داره کتاب های خوب و دوست داشتنی چاپ می کنه.