Menu

«دختری از پرو» آخرین رمان یوساس که سال ۲۰۰۷ نوشته. بعد از همه‌ی بازی‌های فرمی و تعریف‌کردن قصه‌های عجیب‌وغریب و پُرتنش، یوسا اومده یه داستان ساده و کلاسیک رو تعریف می‌کنه: یه پسر خوب، قانع و با آرزوهای کوچیک عاشق یه دختر بد، ناآروم و جاه‌طلب می‌شه. دختر نمی‌تونه زندگی معمولی پسر رو تحمل کنه و هروقت هم که باهاش هست، از عشق دیوانه‌وار پسر سوءاستفاده می‌کنه.

این عشق از دهه‌ی ۵۰ تو پرو شروع می‌شه و تا چهل سال بعد تو فرانسه، انگلیس، ژاپن و اسپانیا ادامه پیدا می‌کنه. یوسا می‌آد فرهنگ و تفکرهای مختلف رو در تقابل با این عشق قرار می‌ده. مثلاً انقلاب کوبا و تفکر مارکسیستی کشورای آمریکای لاتین تو دهه‌ی ۵۰، فرانسه‌ی دهه‌ی ۵۰ که تحت‌تأثیر متفکرایی مثل سارتر و کامو بوده یا انگلیس دهه‌ی ۶۰ که بیتلز و تفکر بی‌قیدانه‌شون محبوب بوده و هیپی‌ها توش گسترش پیدا کردن. 

احتمالاً هرکسی که از یوسا چیزی خونده باشه، در طول خوندن رمان هی از خودش می‌پرسه چرا یوسا به نوشتن همچین قصه‌ی ساده و پیش پا افتاده‌ای تن داده؟ تو «عیش مدام»، یوسا از عشق بی‌پایانش به «اما بوواری» می‌گه و شور بی‌حدوحصری رو که اِما برای زندگی داره تحسین می‌کنه. حالا اومده کتابی نوشته در ستایش اِما بوواری، فلوبر و داستان‌های عاشقانه‌ی کلاسیک. جز این‌که جاهای مختلف کتاب از نویسنده‌ها و کتاب‌های مختلف یاد می‌کنه، طرح کلی داستان و بعضی صحنه‌ها هم شبیه مادام بوواریه. مثلاً اون‌جاها که راوی با دختر بد تو هتل‌های لندن قرار می‌ذاره، خیلی شبیه به رابطه‌ی لئون و اِما تو مادام بوواری بود.

ترجمه نسبت به ترجمه‌های دیگه‌ی خجسته کیهان خوبه. سناسورش هم خیلی احمقانه‌س. اسم اصلی کتاب هم «دختر بد» بوده.

درباره‌ی این کتاب:
+ کتاب‌های عامه‌پسند
+ ثانیه‌های بی‌تاب
+ واکنش‌های منتقدین به کتاب و گفت‌وگو با یوسا، هفت‌ها

برچسب: ماریو بارگاس یوسا، خجسته کیهان